وارد مىسازيد و خارج نمىنماييد ! ! آيا طمع دارى كه مهاجرين و انصار ، پدرت زبير و دوستش طلحه را بپذيرند در حالى كه على بن أبي طالب زنده باشد و او مولاى هر مؤمن و مؤمنه است » . ( 1 ) ابن زبير به وى گفت : « ما هيچ وقت اين را از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نشنيده‌ايم » . « ام سلمه » گفت : « اگر تو نشنيده باشى ، خاله‌ات عايشه آن را شنيده است ، او همينجاست از او بپرس وى شنيده است كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىفرمود : على در حيات و مماتم خليفهء من بر شماست ، هر كس او را نافرمانى كند ، مرا نافرمانى كرده است ؟ اى عايشه ! اين را گواهى مىدهى يا خير ؟ . . . » . ( 2 ) عايشه نتوانست انكار كند ، پس گفت ، « آرى ، به خدا . . . » . « ام سلمه » به نصيحت كردن عايشه ادامه داد و گفت : « اى عايشه ! در اندرون خويش از خدا پروا كن و بر حذر باش از آنچه رسول خدا تو را از آن بر حذر داشته بود تو همراه سگان « حوأب » مباش ، زبير و طلحه تو را نفريبند كه آنها در برابر خداوند ، سودى به تو نخواهند رساند . . . » « 1 » . عايشه ، نصيحت ام سلمه را نشنيد و به احساسات خود پاسخ مثبت داد و بر مخالفت با امام ، اصرار ورزيد ! « ام سلمه » جريان حوادثى را كه در مكّه اتفاق افتاد ، براى امام نوشت و آن حضرت را از فتنه‌جويان با خبر ساخت « 2 » . ( 3 ) حركت به سوى بصره سپاهيان عايشه به سوى بصره حركت نمودند و كوس جنگ نواخته شد

--> ( 1 ) الفتوح 2 / 282 - 283 ( چاپ دار الندوة الجديدة ) . ( 2 ) ابن ابى الحديد ، شرح نهج البلاغه 6 / 217 - 218 ( چاپ اسماعيليان ) .